Merhaba arkadaşlar bu yazımızda sizlere elektrik enerjisi iletimi ve dağıtımını anlatacağız, bunun yanı sıra sizlere elektrik nakil hatlarınıda anlatacağız. Genellikle birbirinden uzak olan elektrik üretim santrallarıyla tüketim merkezleri arasındaki bağlantı, iletim şebekesi ve enterkonekte sistemlerle sağlanır. Elektrik depolanamadığından, üretildiğinde hemen kullanıcıya ulaştırılması gerekir. Bu da üretim ve tüketimin her an dengede tutulması demektir. Öte yandan tüketim miktarı bölgelere, mevsimlere ve hatta günün saatlerine göre büyük değişiklikler gösterebilir. Enterkonekte sistemler, üretimi tüketim düzeyindeki değişimlere uyarlamayı sağlar.
Elektrik Enerjisi İletimi
Türkiye’de elektrik enerjisi iletimi genellikle Türkiye Elektrik Kurumu (TEK) sorumludur; bazı bölgelerde bu işi özel şirketler üstlenmiştir. Dağıtım kuruluşu tüketim ihtiyacına göre şebekler kurmak, bunları yönetmek ve yenilemek, tüketicileri şebekeye bağlayan bağlantıları yapmak, dağıtılan elektriğin sürekliliğini sağlamak ve miktarını sabit kılmakla yükümlüdür. İletim sistemi aracılığıyla yüksek gerilimde taşınan elektrik, alçak gerilime düşürülerek bir dağıtım merkezine, yani transformatör istasyonuna ulaştırılır. Kırsal bölgelerde bu şebekeler açıktadır; yerleşim bölgelerindeyse çoğunlukla yeraltına döşenmiştir. Orta gerilim/alçak gerilim merkezlerinin bağlayıcı elemanı , farklı gerilimdeki iki şebekeyi birbirine bağlayan ve kısaca trafo denen transformatördür. Alçak gerilimli dağıtım sistemi tüketicilere üç fazlı ve bir topraklı (nötr) elektrik sağlar; elektrik iki gerilim düzeyinden oluşur.Bunlardan giderek yaygınlaşanı <<fazlar arası 380 V ve faz-toprak arası 220 V >> gerilimidir. << Fazlar arası 220 V ve faz-nötr arası 127 V >> olanı giderek azalmaktadır. En çok kullanılan sistemler üç fazlı 380 V ve tek fazlı 220 V’ tur. Bu seçeneğe göre, bir alet 4 tele veya 2 tele bağlanır. Elektrik akımının frekansı bütün Avrupa’da ve Türkiye’de 50 Hz, Amerika kıtasındaysa 60 Hz’dir. Bir motor veya bir bilgisayar, aygıtın içinde kullanıla frekansa eşit frekanslı bir şebekeye bağlanmadıkça düzgün çalışamaz.
Elektrik Nakil Hatları
Elektrik hatları , kalın tellerden ve onları taşıyan direk ve kulelerden oluşur. Elektrik üç fazlı alternatif akım olarak iletildiğinden, bu üç faza tekabül eden üç telli sistemin bütününe bir devre denir. Teller alüminyum alaşımındandır. Ana tellerin üzerinde <<koruma telleri>> denen ek iki tel daha vardır ve bunlar yıldırımın devre üzerindeki etkisini engellemek için paratoner işlevi görür.Belirli bir gerilim düzeyinde, bir hattın taşıyabileceği elektriğin gücü, ana tellerin kesit büyüklüğüne bağlıdır. Tellerin çapı fiziksel açıdan sınırlı olduğundan, teller çift, hatta dörtlü demetler halinde yerleştirilir. Direkler genelde ağaç ya da betondan ,kulelerse metalden yapılır.Günümüzde hem yerden kazanmak, hem de görünümü sadeleştirmek için, genellikle iki devre aynı direk dizisinde toplanır. Sanayi tasarımları çeşitli direk tipleri geliştirmiştir. Yerleşim merkezlerine uzanan elektrik hatlarının bazısı teknik ,pratik ve ekonomik nedenlerle merkezin birkaç kilometre dışından başlayarak yeraltına döşenir.Bir yer altı kablosu, aslında bir kondansatör gibi davranır; kablonun gerilim altındaki bölümü ile metal kılıfı arasında, kablonun iş gören bölümünü çevreleyen bir parazit akım oluşur. <<Kritik uzaklık>> denen bir uzaklığın ötesine akım geçmez.